Śladami słynnego filozofa Jean-Jacques’a Rousseau

Podążanie śladami słynnego filozofa Jean-Jacques’a Rousseau to ciekawy i oryginalny sposób na odkrywanie okolic Grenoble. Rousseau lubił prowadzić obserwacje botaniczne i zbierać rośliny w lesie Bois des Vouillants, wyruszając z Beauregard, gdzie w 1768 roku mieszkał przez miesiąc. Najbardziej bezpośrednia droga prowadzi przez wąwóz zwany dziś Désert Jean-Jacques Rousseau, nazwany na jego cześć.

Ta łatwa i dostępna dla każdego wycieczka rozpoczyna się właśnie od przejścia przez wąwóz wyrzeźbiony niegdyś przez potężne masy wody. W tym zacienionym i głęboko wciętym terenie rozwinęła się charakterystyczna roślinność, wśród której szczególnie licznie występują mchy i paprocie. Bogactwo botaniczne Les Vouillants zwróciło uwagę Jean-Jacques’a Rousseau, który w 1768 roku przez miesiąc mieszkał w pobliskim Beauregard.

Jeśli zachowacie ciszę i będziecie poruszać się dyskretnie, być może uda wam się dostrzec kilka ptaków drapieżnych, które wybrały tutejsze urwiska na swoje siedlisko lub teren łowiecki. Ze szczytów tych naturalnych wież obserwacyjnych wyruszają na poszukiwanie zdobyczy, która zapewni pożywienie zarówno im, jak i ich potomstwu pozostającemu w gniazdach na skalnych półkach. Aby lepiej chronić tutejszą faunę, wspinaczka na terenie Désert Jean-Jacques Rousseau jest zabroniona.

Sokół wędrowny (Faucon pèlerin) ma charakterystyczne, kontrastowe upierzenie: jasny, nakrapiany spód ciała i ciemny grzbiet. Swoją zdobycz chwyta zawsze w powietrzu. Polowanie kończy się często spektakularnym pikowaniem, podczas którego sokół osiąga prędkość przekraczającą 300 km/h, co czyni go najszybszym ptakiem na świecie. W marcu samica składa jaja bezpośrednio na skale, najczęściej na skalnej półce.

Puchacz zwyczajny (Grand-duc) jest zdecydowanie największym i najpotężniejszym spośród nocnych ptaków drapieżnych. Staje się aktywny już o zmierzchu, a jego głębokie, donośne pohukiwanie można usłyszeć przede wszystkim jesienią i zimą. Jest groźnym drapieżnikiem, zdolnym upolować ssaki nawet wielkości lisa. Jaja składa już w lutym, wybierając na miejsce lęgowe skaliste tereny.

 

Innym charakterystycznym ptakiem tego miejsca jest Pomurnik (Tichodrome échelette), który niemal nigdy nie oddala się od skalnych ścian. Ten niezwykły „ptak-motyl”, gdy przywiera do skały ze złożonymi skrzydłami, pozostaje niemal niewidoczny. Dopiero w locie można dostrzec efektowne czerwone, czarne i białe partie jego skrzydeł. Pomurnik żywi się drobnymi bezkręgowcami, między innymi pająkami, które wydobywa ze szczelin skalnych za pomocą długiego, zakrzywionego dzioba. Okres lęgowy rozpoczyna w marcu.

Pod dębami, jesionami, drzewami iglastymi i kasztanowcami kryje się niezwykle różnorodna roślinność. Porasta zarówno dno wąwozu, jak i skalne ściany, często pokryte bluszczem o imponujących, grubych pędach. Spotkać tu można liczne paprocie, a latem również rzadką szałwię żółtą (Salvia lutea). Trzeba tylko uważnie patrzeć na rośliny wyrastające tuż przy ścieżce…

Po wyjściu z wąwozu po lewej stronie zobaczymy łąkę, a następnie przejdziemy przez drugą drewnianą bramę zamykającą Désert Jean-Jacques Rousseau.

Podobnie jak na drugim końcu wąwozu, biegnącego pomiędzy dwoma wapiennymi urwiskami, wejście na teren Désert Jean-Jacques Rousseau jest zamknięte murem, w którym znajduje się podwójna drewniana brama.

Wygodna ścieżka poprowadzi nas wzdłuż łąk. W miejscu L’Orée du Bois należy skręcić w lewo w kierunku Ferme Froussard, do której dociera się po około 1 km. W runie leśnym warto zwrócić uwagę na licznie występującą myszopłochę kolczastą (Ruscus aculeatus), nazywaną po francusku fragon épineux lub petit houx.

Trudno uwierzyć, że w tym spokojnym, leśnym otoczeniu od miasta dzieli wędrowca zaledwie około 1,5 km w linii prostej. Pozostałości dawnego gospodarstwa, otoczone łąkami i lasami, pozwalają wyobrazić sobie dawną rolniczą działalność tego miejsca.

Ruiny należy pozostawić po prawej stronie i iść prosto drogą opadającą w kierunku Parc Karl Marx przez około 700 m. Przy barierze dawnej strzelnicy do rzutków (ball-trap) należy pozostawić ścieżkę prowadzącą w lewo i dojść do przejezdnej drogi znajdującej się po prawej stronie.

Na drodze należy skręcić w prawo, a na następnym skrzyżowaniu ponownie wybrać drogę w prawo, prowadzącą do Pré Faure. Na skrzyżowaniu czterech dróg w Pré Faure trzeba podążać w kierunku Désert Jean-Jacques Rousseau.

Nieco dalej, po lewej stronie ścieżki, znajduje się niewielka łąka położona na naturalnym tarasie widokowym. Rozciąga się stąd wspaniały widok na masywy Chartreuse i Belledonne.

Na kolejnym skrzyżowaniu należy iść prosto szeroką drogą. Przy barierze, tuż przed wyjściem na szosę, trzeba skręcić w prawo na ścieżkę biegnącą powyżej drogi do Saint-Nizier i podążać nią aż do powrotu na parking.

 

 

Informacje o trasie
Dystans	5 km
Suma podejść	250 m
Czas przejścia	ok. 2 godz.
Poziom trudności	zielony – łatwy
Rodzaj trasy	pętla